ગુરૂપૂર્ણિમા

ગુરૂ એટલે?

ગુરૂ એટલે ‘યથેચ્છ્સી તથા કુરૂ’ નો જીવંત અહેસાસ, ગુરૂ એટલે ઘોર અંધારામાં દિશા આપતો ઝગમગાટ, ગુરૂ એટલે ખુલ્લી તલવારે સંગ્રામે ઉભેલા યોદ્ધાની આંખમાં ચમકતી મશાલ અને ઢાલ. ગુરૂ એટલે શિષ્ય ચરણે પડે, એટલે ઉમડતું વ્હાલ. ગુરૂ એટલે ગાલ પર પડતી થપાટમાં રહેલી ભવિષ્યની ચિંતા અને હાથ પકડીને વરસાદમાં ભીંજવવા મજબુર કરતી યુવતા. ગુરૂ એટલે વેળા-કવેળા સેલફોનમાં ઝબકતો ‘સર,મારાથી પરીક્ષા નહિ દેવાય’નો મેસેજ અને મારતી ગાડી એ એક્ઝામ સેન્ટર સુધી મૂકી આવવાનો જઝ્બો. ગુરૂ એટલે આદર્શોની લીલીછમ વાતો અને જ્ઞાનમાં ઉમેરાતી રમતો. ગુરૂ એટલે લાઈફના મેન્ટોર અને રાઈટર, જેને રોયલ્ટીની નથી જરૂર, અને તોય છે મગરૂર. ગુરૂ એટલે આખી સિસ્ટમ સામે લડવા માટે શિષ્યને બંધાવતી હિંમત, ગુરૂ એટલે શિષ્ય કોઈ દિવસ નથી સમજી શકતો એવી મહામુલી સલાહની કિંમત. ગુરૂ એટલે સફળતામાં દુર ઉભેલો દીવાદાંડીનો પ્રકાશ, ગુરૂ એટલે ચુપચાપ વણાતું શિષ્ય માટે ભવિષ્ય. ગુરૂ એટલે દરેક શિષ્યની સફળતાનો મૌન ઉમળકો. ગુરૂ એટલે પરખ કરી લેતી નજર અને લેક્ચરમાં ભૂરકી નાખતી અસર. ગુરૂ એટલે સબમીશન વખતે કરડાકીથી થતું કામ , અને એ બહાને અભિમાનમાં થતું શારકામ. ગુરૂ એટલે વિનમ્રતા અને ગૌરવ અપાવતી ટેલેન્ટ, ગુરૂ એટલે ટેલેન્ટમાં ઉમેરાતી મોમેન્ટ. ગુરૂ એટલે કડકાઈ અને વ્યક્તિત્વમાં છલકાતી ગરવાઈ. ગુરૂ એટલે બુલ જેવું ઝનુન અને સિંહ જેવું ગુમાન. ગુરૂ એટલે વાર્તાઓનો ભંડાર અને વાણીના કલાકાર. ગુરૂ એટલે સાચી સલાહની નિષ્ઠા અને ક્યારેય ન જોઈતી પ્રતિષ્ઠા. ગુરૂ એટલે જીવીને જીવતા શીખવાડનાર, ગુરૂ એટલે શિષ્યના આજીવન વકીલ અને અનુભવમાં સદાકાળ વડીલ. ગુરૂ એટલે સાથે લાગતા ઠહાકા અને ચા ની ચુસ્કીઓ. ગુરૂ એટલે નવરાત્રીમાં સાથે લાગતા ઠુમકા અને મસ્તીઓ.

ગુરૂ એટલે રીલેશનશીપની સમજાવાતી વ્યાખ્યા અને બંધાવાતી ધીરજ. ગુરૂ એટલે તબિયત ખુશ કરતી કંપની અને સિમ્ફની, જેની અંદર શિષ્ય ખોવાય જાય. ગુરૂ એટલે સેલફોનમાં રાતે બાર વાગે અપાતો રીપ્લાય. ગુરૂ એટલે ક્રિએટીવીટી પર મુકાતો ભરોસો અને પરફોર્મન્સથી ખુશ થઈને અપાતા રૂપિયા પાંચસો. ગુરૂ એટલે મહાનતાની વાતોની વચ્ચે ચુપચાપ ખિસ્સામાં મૂકી દેવાતા રૂમભાડાના રૂપિયા. ગુરૂ એટલે શિષ્યને કોઈ ધમકી ન દઈ જાય એનું ચુપચાપ રખાતું ધ્યાન. ગુરૂ એટલે એક્સ્ટર્નલ એક્ઝામીનર સામે થતા વખાણ અને બેધડક ઇન્ટરવ્યુંમાં મુંઝવી નાખે એવા પૂછાતા સવાલ. ગુરૂ એટલે તૈયારીમાં ઉમેરાતી એકસેલન્સ અને પરફોર્મન્સમાં આવતું પરફેક્શન. ગુરૂ એટલે પ્રોજેક્ટ જોયા વગર ભરોસાથી થતી સિગ્નેચર અને વાઈવામાં ઉડાડી દેવાતા છોતરા. ગુરૂ એટલે પતંગના પેચ લડાવતી વખતે પડતી બુમો અને વરસતા તાપમાં હાથથી નંખાતો પંખો. ગુરૂ એટલે પાછી મળશે કે કેમ એ જાણ્યા વગર જ અપાતી બુક્સ.ગુરૂ એટલે પરફોર્મન્સમાં નીકળતા નુકસ. ગુરૂ એટલે હિંગળોક ચહેરાની મનોમન થતી પૂજા અને ગુરૂ એટલે સૌથી પહેલા મનગમતા ઓથર અને પહેલો લેખ લખવા માટે મળતી પ્રેરણા. ગુરૂ એટલે લેખકને વાંચીને જિંદગીમાં આપોઆપ ઉતરતી નિખાલસતા. ગુરૂ એટલે પ્રમાણિક ઓપિનિયનની પાઠશાળા. ગુરૂ એટલે મનમાં ઊગેલો ટ્યુલીપનો છોડ અને ગુરૂ એટલે વ્યક્તિત્વમાંથી ફાટફાટ થતો વાસક્ષેપનો સુગંધીદાર મોડ. ગુરૂ એટલે જેના ચહેરામાં કૃષ્ણનો દેખાતો ચિરપરિચિત ચહેરો અને મુશ્કેલીઓ માટે ભરાતો નિશદિન પહેરો.

-હર્ષ પંડ્યા

Happy birthday Tagore

  • From ~ Jitesh donga fb post

23 April – World Book Day

આજનો સંકલ્પ : વાંચો ,વંચાવો અને વાંચનને વહેચો …..!!!!! હમણાં જ ૧લી મેં થી અમદાવાદના આંગણે પુસ્તકમેળો શરુ થશે . આ લખનાર એનો નિયમીત મુલાકાતી છે અને મૂળે પત્રકારજીવ હોવાથી ખરેખર આવા પુસ્તકમેળાઓ કેટલા લાભદાયી છે એનું સત્તત નિરીક્ષણ અને સર્વેક્ષણ કરતા રહેવાની ટેવ છે. મોટાભાગે ‘ લખપતિ કેમ બનશો ?’ થી લઈને ‘ સાચું […]

via આજનો સંકલ્પ : વાંચો ,વંચાવો અને વાંચનને વહેચો …..!!!!! — રઝળપાટ

Anyone who says they have only one life to live must not know how to read a book.

– Unknown

એ બે પૂંઠાની વચ્ચેથી, એના પાનાંમાંથી વહેતી એક આખી નવી દુનિયા, નવી લાઈફ ઊભરી આવે છે ! રામની પીડા, કૃષ્ણનું હાસ્ય, રોમિયોનો પ્રેમ, એલક્ઝન્ડરની તલવાર, ચાણક્યની નીતિ વખતે આપણે નહોતા. પણ આ પાનાં અને એના પર લખાયેલા શબ્દો એ વિશ્વોમાં ખેંચી લઈ જાય છે આપણને ! હેરી પોટરની છડીના મિરેકલ અને શેરલોક હોમ્સની પાઇપની સુગંધ એ શબ્દોમાંથી આવતી રહે છે- એ હકીકત નથી છતાંય ! એ પુસ્તકો આપણને એમની પીડા, એમનો પ્રેમ, એમના દુઃખો, એમના આનંદો, એમના દુશ્મનોની વચ્ચે ખડા કરી દે છે અને આ બધું આપણને અંદર સુધી હલાવી મૂકે છે, રડાવી, હસાવી મૂકે છે ! આઇન્સ્ટાઇને એમ જ કહ્યું નથી કે ઇમેજીનેશન ઇઝ મોર ઈમ્પોર્ટન્ટ ધેન ઇન્ટેલિજન્સ. ગુડ બૂકસ લેટ યુ ઈમેજીન ધ વર્લ્ડ. અને એ આ ઇમેજીનેશન માણસની ફિંગરપ્રિન્ટ જેવી હોય છે- દરેકની અલગ, યુનિક, દરેકના પોતાના કલર્સ, પોતાની પેટર્નસ્.
એડમન્ડ વિલ્સન કહે છે એમ: No two persons ever read the same book.
ઓથર જેમ પોતાની ઇમેજીનેશનથી લખે એમ વાચક એને પોતાની ઇમેજીનેશનથી વાંચે. પોતાના અનુભવો, પોતાની લાઈફ, જીવનને જોવાના અને જીવવાના તરીકા, પોતાના ઇમોશન્સ આ બધું વાપરીને વાચક પણ એ બુકને પોતાનામાં ફરી રી-ક્રિએટ કરીને પોતે પોતાનો સર્જક બની જતો હોય છે. અને જેમ લેખક પોતાના સર્જનમાં ખોવાઈ જાય એમ વાચક ય કોઈકવાર જ્યારે પુસ્તકનો છેલ્લો શબ્દ વાંચે ત્યારે એ દુનિયાનો અભાવ એને ખૂંચે. કઈંક છૂટી ગયું હોય એવું લાગે.

“You know you’ve read a good book when you turn the last page and feel a little as if you have lost a friend.”
–Paul Sweeney

પણ પણ પણ. દુનિયામાં મહાન પુસ્તકો છે, સારા પુસ્તકો છે, એવરેજ પુસ્તકો છે, બોરિંગ પુસ્તકો છે અને રદ્દી પુસ્તકો છે. અને મજા એ છે કે આ બધી કેટગરી આપણે જ નક્કી કરવાની છે. ઇટ્સ મોસ્ટલી સબ્જેક્ટિવ. અને એકલા પુસ્તકો ય વાંચ્યા કરવાના નથી. એમાંથી લાઈફ લેસન મળે ય, ન પણ મળે. ઈમોશનલ ગિયર્સ ચાલે, ન પણ ચાલે. પણ એ યાદ રાખવું કે મોટેભાગે તમારી જિંદગી બદલી નાખવાનો મહાન દાવો કરતા પુસ્તકો તમારી જિંદગી ના તમે વાંચેલા સૌથી બિનઅસરકારક પુસ્તકો હશે. અને મેક્સિમ ગોર્કી કહે છે એ હંમેશા યાદ રાખવું:
Keep reading books, but remember that a book is only a book, and you should learn to think for yourself.

દુનિયામાં બહુ બધા પુસ્તકો છે. There is so much to read and so little time. So read the best books first because you don’t have time to read crap. 😉 હવે આપણા માટે બેસ્ટ અને ક્રેપ શું એ આપણે પોતે જ નક્કી કરવું પડશે. 😀 No book will help you. જિંદગીની જેમ જ એકાદ બે ખરાબ અનુભવો થાય, કોઈ પૈસા પડાવી જાય, પછી આપણે શિખીએ, દોસ્તોને જાણીએ, દુશ્મનોને પાડીએ- એમ જ પુસ્તકોમાં પણ થવા દેવું. જો સમય હોય તો. 😀

#WorldBookDay #Books #Reading

~ Sanket .

GTU techfest 2017

પતંગોત્સવ 

One nice poem on this festival…

How bright on the blue

Is a kite when it’s new! 

With a dive and a dip

It snaps its tail

Then soars like a ship

With only a sail

As over tides

Of wind it rides, 

Climbs to the crest

Of a gust and pulls, 

Then seems to rest

As wind falls. 

When string goes slack

You wind it back

And run until

A new breeze blows

And its wings fill

And up it goes! 

How bright on the blue

Is a kite when it’s new! 

But a raggeder thing

You never will see

When it flaps on a string

In the top of a tree. 


~Harry Behn 

#Happy _Uttarayan

Visitors till now

  • 21,376 Amazing readers
%d bloggers like this: